GROEN IS DE RODE DRAAD III


Donderdag 30 oktober was ik op het hoofdkantoor van HEMA in Amsterdam. Daar vond de derde editie van het ‘Groen is de Rode draad’ congres plaats.
Inmiddels ruim één jaar geleden, tijdens de tweede editie werd namens de gehele Nederlandse textiel- en kledingsector het plan van aanpak ‘Verduurzaming Nederlandse textiel- en kledingsector’ aangeboden aan Minister Ploumen van Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking. In het plan van aanpak zijn concrete doelen opgenomen waarmee de sector in nauwe samenwerking met maatschappelijke organisaties, vakbonden en overheden de sector verder gaan verduurzamen.
Het plan van aanpak is inmiddels al door meer dan 100 bedrijven, die gezamenlijk bijna 50% van de omzet in de kleding vertegenwoordigen, ondertekend en meer dan 69 partijen werken actief samen binnen tien verschillende werkgroepen. Meer betrokkenheid vanuit de sector is nodig om de verdere verduurzaming tot een succes te maken.

Het wiel
Jolande Sap, programmamanager van het plan van aanpak, presenteerde de voortgang die geboekt is. Maar we zijn er nog niet, gaf zij aan, er moet nog heel wat gebeuren voordat de consument er als vanzelfsprekend op kan vertrouwen dat een product gewoon goed is.
Daarvoor moeten de 69 partijen niet proberen het wiel uit te vinden maar de wielen aan de wagen monteren. Een oproep tot nog meer samenwerking.
Een open en transparant proces is daarbij belangrijk.

Volgens Sap zitten we nu in een transitieperiode. Het doel is een nauwe samenwerking tussen maatschappelijke organisaties, vakbonden, overheid en -last but not least- de commercie en het bedrijfsleven.
De toekomst is er niet alleen één voor producenten en kledingmerken, maar ook voor consumenten en ook voor de naaisters en anderen die er voor zorgen dat onze kleding in de winkels ligt. De overheid zou daar een veel actievere rol in moeten spelen.

Werkgroepen
‘s middags kwamen vertegenwoordigers van de drie brancheorganisaties (Inretail, Modint en VGT, eigenaren van het plan van aanpak) aan het woord die zich hebben verbonden aan dit plan van aanpak en werd in korte workshops een stand van zaken gegeven van de verschillende werkgroepen die onderdeel uitmaken van dit plan. Die werkgroepen gaan over uiteenlopende onderwerpen zoals sociale dialoog, gebonden arbeid, circulaire economie, inkooppraktijk, leefbaar loon en communicatie.

In de groepen wordt onder meer aandacht besteed aan het vergroten van het gebruik van duurzame grondstoffen, het opstellen van een concrete aanpak om kinderarbeid uit te bannen en effectieve communicatie met de consument.
Best complexe materie. Vaak wordt ook gekozen voor een kleinschalige aanpak: bijvoorbeeld met één pilot in één regio van één bepaald land.

Vanuit Nederland klinkt dat tamelijk eenvoudig maar in de praktijk kun je niet bij je leverancier waar problemen zijn binnen lopen en direct verwachten dat alles verandert. Dit vraagt vertrouwen, tijd, wederzijds respect en een aanpak per bedrijf en problematiek.
En daar hebben we een van de grootste uitdagingen van dit project te pakken.
Want gezamenlijkheid en samenwerking waren de woorden die door bijna elke spreker meerdere keren werden genoemd. Samenwerking met partijen in Nederland: het plan van aanpak wordt juist als uniek ervaren door de bundeling van krachten van bedrijfsleven, maatschappelijke organisaties en overheid.

Samenwerken
Nog mooier zou het worden als die samenwerking ook een internationaal karakter zou krijgen; Nederland is een te klein land alleen het verschil in te kunnen maken.
Een Europese aanpak is nodig zodat verschillende initiatieven versneld gerealiseerd kunnen worden en er meer invloed uitgeoefend kan worden op lokale overheden in bijvoorbeeld Bangladesh, India en China.
Een terecht punt: in Nederland kunnen we wel wetgeving neerleggen dat kleding gemaakt door kinderen er niet meer in komt maar zonder brede Europese implementatie hiervan heeft dit nauwelijks kans van slagen.
De Nederlandse aanpak krijgt navolging in andere landen binnen de Europese Unie. De samenwerking tussen alle belanghebbenden is de sleutel tot een succesvolle aanpak. Onderwerpen als leefbaar loon kunnen volgens de sector het beste ook op Europees niveau worden opgepakt, omdat daar een groot deel van het handelsbeleid bepaald wordt.

Er is dus nog een lange weg te gaan naar die gedroomde toekomst.
Maar… de zaal zat vol met professionals uit kledingbedrijven zelf die, zo bleek bij de borrel, grotendeels enthousiast, goed geïnformeerd en gemotiveerd weer naar huis gingen.

Geplaatst op 2014-10-31 in MVO, Nieuws

Deel dit bericht

Laat een bericht achter

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Back to Top