Wel of niet pitchen?


Binnenkort moet ik weer pitchen voor een opdracht bedrijfskleding. Ik kan je zeggen: daar houd ik niet van. Een pitch veroorzaakt stress. Waar die stress vandaan komt? De deadlines zijn meestal niet reëel, je moet direct in de roos schieten en alle andere werkzaamheden op de studio lijden eronder.

Als een pitch onbetaald is doe ik meestal niet mee; zo’n (potentiële) klant geeft niet bepaald een getuigschrift van respect voor je kennis en kunde af. Bovendien, een pitch brengt altijd hoge kosten met zich mee. Loon, freelancers die betaald moeten worden en de productie van bijvoorbeeld A1 kleurenprints en proefmodellen drukken zwaar op het budget. Als de klant de pitch wel betaalt is dat vaak niet meer dan een doekje voor het bloeden; het dekt zelden de kosten.

Pitchen: ook duur voor de klant
Voor de klant is pitchen overigens ook duur. De klant nodigt drie, vier, misschien zelfs vijf bureaus uit. Eén daarvan wint, de andere krijgen een vergoeding. De klant is zelf ook veel tijd kwijt met een pitch: alle bureaus moeten gebrieft worden en ze houden een presentatie die vervolgens geëvalueerd moet worden. En dat dus drie, vier, vijf keer. En meestal niet door één persoon, nee, door een voltallige commissie. Het loopt flink in de papieren, dat gepitch!

Castingmaatschappij
Toch lijkt het wel of het aantal pitches alleen maar toeneemt; er wordt al gezegd dat we in eencastingmaatschappij veranderd zijn. Maar ik ben geen Idol, laat staan een Next Topmodel. Toch doe ik soms mee, dan is het kiezen tussen buigen of barsten.

Strakke briefing
Zo moet de klant-to-be echt helder briefen, bijvoorbeeld om te voorkomen dat appels met peren worden vergeleken. Ik heb meegemaakt dat werd gevraagd om een concept, inclusief een duidelijke indruk van hoe de kleding er uit zou gaan zien. Ik bepleitte mijn zaak met een mooie powerpointpresentatie. Even later zet de concurrentie een complete catwalkshow neer met acht modellen die in kant-en-klare kleding op vrolijke muziek heen en weer paraderen. Daar sta je dan met je powerpointje!
De opdrachtgever had natuurlijk strak moeten briefen. Dit willen we, meer niet. Komt een gegadigde met (veel) meer? Negeren, om iedereen een eerlijke kans te geven.
En om op de castende maatschappij terug te komen: één flitsende presentatie zegt nog niets over ervaring. Performer X kan er supercool uitzien, de sterren van de hemel zingen en half puberend Nederland aan zijn voeten hebben, maar is hij bestand tegen de druk van stardom? Is hij reis- en wachtbestendig? Privacy! Pers! Een paar goed klinkende liedjes zeggen weinig over verder vereiste kwaliteiten…

Beoordelingscriteria
De klant moet dus ook aangeven welke criteria belangrijk zijn bij zijn uiteindelijke keuze. Denk daarbij bijvoorbeeld aan de volgende vragen:
• ontwerpt de ontwerper zelf of besteedt hij dat uit en verkoopt hij alleen zijn naam? (ja, dat komt voor!)
• hoe worden de ontwerpen aangeleverd?
• hoe gaat de ontwerper om met de producent: als (overleg)partner of uitsluitend als uitvoerder van zijn

Kledinglijn?
• heeft de ontwerper oor voor de wensen en opmerkingen van de uiteindelijke dragers? Is hij bereid ontwerpen aan te passen?
• waaruit bestaat de nazorg van de ontweper (en wat valt onder meerprijs)?
Het is net als ’n hitje in de artiestenwereld: één leuke collectie maakt je nog geen professional!

Wel of niet pitchen?
Moet ik wel pitchen? Ik heb meer dan twintig jaar ervaring; mijn studio hanteert een werkwijze die beproefd en bewezen succesvol is. De dragers zijn niet alleen het visitekaartje van het bedrijf; zij zijn ook het visitekaartje van mij als ontwerper en de hele wereld die daar achter zit. Als ik pitch wil ik ook dát graag over het voetlicht brengen. En met mijn groeiende pitch-ervaring lukt dat steeds beter. Word ik zo langzamerhand… pitchproof?

 

Geplaatst op 2014-07-11 in Nieuws

Deel dit bericht

Back to Top